Category : NE HİSSETTİM?

Avare kuşlar…

Avare kuşlar

Çok uykum vardı. Gözlerimden uyku akıyordu. Kaç gündür az uyuyordum. Zaten en son gecenin 3:30’unda yatıp sabahın 7:00’sinde kalkmıştım. Sabah önemli bir görüşmem vardı. Ondan sonra gider yatarım diyordum. Fakat, bugün hava biraz farklıydı. Bu kış gününde Ankara’da, güneş bugün yüzünü göstermişti. Az da olsa ısıttı, belki de akşam doğacak olan dolunayın hatırına.

Dedim ya… Uykum var. Fakat bir o kadar da ruhum huzursuz. Gidip yatsam uyuyamayacağım. Attım kendimi yalnızlığımla baş başa kaldığım mekanlardan birine. Yalnız kalmak istiyorum. Öyle güzel ki yalnızlığım, vazgeçtiğim her şeye değer. Neresi mi? Boşverin. Dedim ya, yalnız kalmak istiyorum. Fakat size ortamı anlatabilirim. Bir teras kat. Karşımda bir gölet. Sağım solum hep yaşlı teyze ve amcalarla dolu.

Aldım bir “Ankara Simidi” bir de çay, tabii ki limonlu. 🙂 Oturdum göleti gören bir masaya. Daha simidi yeni bölmüş ve ağzıma bir parça atmıştım ki… Fakat o da ne? Birden onlarca serçe geldi, avare kuşlar misali. Terasın pervaz demirlerine kondular. Sonra çevre güvenliğini sürekli kontrol ederek, bir düzen içinde masaya gelip, simitten paylarına düşeni aldılar. Simidi gagalamak için önce masaya geçiyor sonra da yine çevre güvenliğini kontrol ederek sırasıyla simidi gagalayıp, aldıklarıyla pır diye uçuyorlardı. Sanki ben yoktum onlar için.

Bu düzen ve cesaretleri bana, “O kadar kolay değil vatanı bölmek, / Ve o kadar zor değil uğruna ölmek.” düsturuyla dağ tepe demeden, sınır mınır tanımadan, avare kuşlar gibi dolaşırken kaybettiğim arkadaşlarımı hatırlattı bir anda. Nereden aklıma geldi bilmiyorum ama her sırası gelipte simidi gagalayana kaybettiğim bir arkadaşımın adını verdim. O arkadaşlarım ki, gün geldi bir kumanyayı bölüştük, gün geldi birbirimizi sırtımızda taşıdık, gün geldi birbirimizi yaşatmak için ölüme yürüdük.

İşte o an, içime gömdüğüm tüm isimleri saymaya başladım. Hüseyin, Aysun, Selami, Mehmet, Fatma, Fehmi, Erdi, Hatice, Kadir, Deniz… Kaç isim saydım hatırlamıyorum. Fakat kuşlar bitti… İçime gömdüğüm isimler bitmedi.

DEVAMINI OKU

Yağmur

Dışarıya yağmur,
Yüreğime hasret,
Fikrime sen…
Nasıl yağıyorsunuz üçünüz birden
Bir bilsen…

(Cemal Süreya)

DEVAMINI OKU

Hayat…

wp-image-783686107jpg.jpgFotoğrafıma bakınca ne düşündünüz? Hadi ben size söyleyeyim. Çok dertsiz ve kalender duruyorum uzaktan bakınca değil mi? Hadi biraz yaklaştırın fotoğrafı. İlginç değil mi? Sanki biraz durgun… Belki biraz da huysuz. Neden diye sormayın. Çünkü, kuytu yaralarımı görmeden, saklı duygularımı bilmeden anlayamazsınız bu durgun huysuzluğumu.

Peki, biter mi bu durgun huysuzluğum? Bitebilir tabii ki… Çaresi var. Sarabilirsem kuytu yaralarımı ve açabilirsem saklı duygularımı sadakatinden şüphe duymayacağıma… Biter. Yapabilirsem biter.

Hayat, o kadar ilginç bir varlıktır ki… Duyguları yoktur hayatın. Herkes için acayip oyunları vardır ve herkese başka başka sunar. Kahpe tuzaklarını başka başka kurar. Geçmişin hesabını başka başka sorar. Ve… Herkesi başka başka yorar. Kimsenin gözünün yaşına bakmaz. Çünkü, duyguları yoktur hayatın. Acımasızlar diyarının sultanıdır.

Ne oldu? Bir anda benimle ilgili tüm düşünceleriniz değişti şimdi değil mi? Derdimi paylaştım sizlerle… Güçsüzün tekiymişim ben de. Resmen şu an çaresizlik içinde dertten ağladım sizlere. Demek ki ben de etten ve kemiktenmişim.

Ve… Unutmayın. Hayat, tercihler ve o tercihlerin bedelleri üzerine kuruludur.

DEVAMINI OKU

Son kalesiniz…

img_20161001-114156Sizler,
Cesareti kadar birikimi de olan,
Duygularına asla yenik düşmeyen,
İlk giren ve son çıkansınız.

Görevi öldürmekten önce kurtarmak olansınız.

Bu zor bir hayat olacak,
Belki de kısa bir hayat olacak.

Aileleriniz sizi bizimle paylaşacak,
Kalan kırıntılara sevinecekler.

Nice mezuniyet, yıldönümü, düğün kaçıracaksınız,
Çocuklarınızın doğum günlerinde dağda üzerinize mermi yağacak,
Yine de her saniyesine değecek.

Bu aşk öyle bir aşk ki,
Sizi tüketse de, öldürse de
Bırakmayacaksınız.

Çünkü sizler, son kalesiniz.

DEVAMINI OKU

İstiyorum… 

İstiyorum… Bundan istiyorum. Ne yapmam gerekiyor? 🙂 Fikri olan var mı? 😉

DEVAMINI OKU

Halep… 

Bu fotoğraf, rejim güçleri tarafından Kurban Bayramı öncesi yapılan hava saldırıları sırasında Halep’te çekilmişti. Bu görüntü bana Akşam Gözlümü hatırlatmıştı ve tüm ayarlarım bozulmuştu.

Son 48 saattir rejim güçleri Halep’i yine aralıksız bombalıyor. 100’den fazla ölü var. Ve… Bu çocuk aklımdan çıkmıyor. :'( Dayanamıyorum…

Ne diyeceğimi, nasıl dua edeceğimi bilemiyorum artık… Allah’ım bu dünyadaki tüm zalimleri yok etme gücünü ver bana, sonrasında istersen cehenneminden çıkarma beni. 

DEVAMINI OKU

Kaan N1… #Kaantelefonunakılcısı

Dolunay’dan bir telefon incelemesi daha… Aynen devam.

DEVAMINI OKU

Ben ölürsem akşamüstü ölürüm… 

Ülkemizin en güney ucunda güneş, tarlaların üzerinden batarken ufukta oluşan bu renkleri, nedendir bilmiyorum ama çok seviyorum.

Kim bilir?..

Belki de ömrümün akşamüstünü yaşadığım içindir diyeceğim ama değil. Çünkü ben, akşamüstleri güneşin oluşturduğu bu kızıl renk cümbüşünü, kendimi bildim bileli seviyorum.

Şairin dediği gibi: “Ben ölürsem akşamüstü ölürüm.”

(Ölmeden önce ölebildiği için ölüme korkmadan gidenlerin anısına.)

DEVAMINI OKU

Muhteşem… 

Hakimiyet Milletindir! 

DEVAMINI OKU

Huawei P9 Leica… @Huawei @HuaweiDevice @HuaweiDeviceTR

Dolunayım ürün incelemesi yaparsa… İzlemeden geçmeyin. Gerçi daha çok fırın ekmek yemesi lazım ama özgüvenine hayran kaldım. Hiç bir şey korkutmasın seni kızım. Devam et. Baban her zaman yanında ve hazır.

DEVAMINI OKU
1 2 3 5
EnglishFrenchGermanItalianRussianSpanishTurkish